TRANSAKCJE LEASINGU W RACHUNKOWOŚCI
Rachunkowość to uniwersalny, światowy język biznesu przedstawiający za pomocą liczb i relacji między nimi - stan majątku, procesy ekonomiczne i skutki finansowe podjętych decyzji w podmiotach gospodarczych. Współczesna rachunkowość to nie tylko przetwarzanie informacji do celów sprawozdawczych, ale również narzędzie zarządzania podmiotem gospodarującym oraz ustalania wyniku finansowego na potrzeby właścicieli.
Podstawą polskich unormowań rachunkowości są IV i VII dyrektywy EWG i Międzynarodowe Standardy Rachunkowości. Głównym zadaniem rachunkowości jest takie stosowanie jej zasad, aby w sposób prawidłowy, rzetelny i jasny przedstawiały sytuację majątkową, finansową, wynik finansowy oraz rentowność jednostki gospodarującej (por. [33]).
W Europie istnieją dwie szkoły myślenia o rachunkowości: anglosaska i tzw. kontynentalna. Szkoły te charakteryzują się tzw. zabarwieniem narodowym, które powoduje że prawie w każdym kraju europejskim pewne dziedziny zachowań różnią się między sobą, w mniejszym lub większym stopniu. W tej sytuacji, opracowanie standardu zachodnio -europejskiej rachunkowości w praktyce napotyka na wiele trudności. Podobnie jest z problematyką leasingu w rachunkowości. W skali światowej różnice w podejściu do rachunkowości leasingu są znaczne, wynika to przede wszystkim właśnie z faktu preferowania dorobku różnych szkół. Szczególne różnice występują pomiędzy Ameryką Północną (USA i Kanada) a Europą.